Doğu Ekspresi’yle yaptığımız yolculuk, geriye dönüp baktığımızda hâlâ hayretle hatırladığımız bir deneyim. Trenin penceresinden akan karlı dağ manzaraları, sabah sisinde beliren Anadolu köyleri ve yıldızların altında geçen o sessiz saatler…
Dört kişilik bir aile olarak Şifa (9) ve Vefa (6) ile çıktığımız bu 27 saatlik serüven, bize ‘ekranın değil, pencerenin’ asıl eğlence kaynağı olduğunu bir kez daha hatırlattı. Ankara’dan Kars’a uzanan 1400 kilometrelik bu yolculuğun bilet alma stratejilerinden, kompartıman hayatına kadar tüm detaylarını sizin için özetledik..
Bu Yazıda Neler Var?
🎟️ Bilet Almak: Yolculuğun En Çetin Aşaması
Dürüst olalım: Doğu Ekspresi’nin en zorlu kısmı trene binmek değil, bilet alabilmek. Biz Şubat okul tatilinde gitmeyi planladık, yani talebin zirve yaptığı bir dönemi seçtik. Biletler 3-4 saniye içinde tükeniyor; şaka değil. Ama doğru stratejiyle almak mümkün. İşte adım adım izlemeniz gereken yol:
- Satış tarihini öğrenin. TCDD biletleri genellikle 30 gün önceden açıyor ama bu süre değişebiliyor. Gitmek istediğiniz tarihten en az 35 gün önce TCDD sitesini veya uygulamasını takibe alın.
- Açılış saatini kendiniz tespit edin. TCDD açılış saatini duyurmuyor. Biz 3-4 gece boyunca gece yarısı denemeler yaparak bulduk. Bizim dönemimizde biletler gece 02:10-02:15 arasında açılıyordu. Her ay biraz kayabiliyor, bu yüzden birkaç gece önceden deneme yapın.
- İki cihaz, iki bağlantı kullanın. En az iki kişi aynı anda denesin. Biri Wi-Fi, diğeri mobil veri kullansın. TCDD uygulaması bazen web sitesinden daha hızlı çalışıyor; ikisini de açık tutun.
- Her şeyi önceden hazırlayın. Giriş bilgileriniz, yolcu bilgileriniz ve pulman mı yataklı vagon mu tercihiniz o gece hazır olsun. O birkaç saniyelik pencerede ekranın içinde kaybolmayın.
- Kuru çalıştırma yapın. Açılış saatine en az bir hafta kala sistemi deneyin; giriş ekranlarını, ödeme adımlarını ezberleyin.
- Gidiş biter bitmez dönüşe geçin. Gidiş biletini aldığınızdaki mutluluğu tarif etmek güç, ama hemen ardından aklınıza dönüş bileti gelecek. Dönüş için de aynı süreci tekrarlamanız gerekiyor. İkisini de aldığınızda yolculuk gerçekten başlıyor.
🚂 Ankara’dan Kars’a: 27 Saat, 1400 Kilometre
Doğu Ekspresi kış aylarında neredeyse her gün Ankara Garı’ndan akşam 17:00 civarında kalkıyor ve ertesi gün akşam 20:00-21:00 arasında Kars’a ulaşıyor. Gidiş yolculuğumuzda hemen hemen hiç rötar olmadı; dönüşte ise yaklaşık 2 saat geciktik. Bazı seferlerde bu sürenin daha da uzayabildiğini duydum. Kars’tan sonra bağlantılı bir uçuşunuz varsa en az yarım günlük tampon bırakın. Bir not daha: Tren Ankara’dan tam vaktinde kalkıyor ve geç gelenleri beklemiyor. En geç 16:30’da garda olun.
Güzergah boyunca tren Ankara, Kırıkkale, Kayseri, Sivas, Erzincan, Erzurum ve Kars’tan geçiyor. 40’tan fazla istasyonda duruyor, 99 tüneli aşıyor ve Kızılırmak, Yeşilırmak, Fırat ile Aras nehirlerinin üzerinden geçiyor. Yıldız, Munzur ve Allahuekber dağlarının arasından süzülüyor. Bu rakamlar kâğıt üzerinde soğuk görünse de pencereden yaşadığınızda bambaşka bir anlam kazanıyor.
En çok etkilendiğimiz anlar şunlardı: Erzincan Ovası’nda sabahın erken saatlerinde sisin arasından yavaşça beliren tarlalar ve tek başına duran çınar ağaçları. Erzurum’a yaklaştıkça pencereye dolduran Palandöken’in karla kaplı zirvesi. Sarıkamış Şehitliği’nden geçerken trende kendiliğinden çöken o derin sessizlik. Bazı tünellere önden giren lokomotifin görüntüsü.
🎒 Yanınıza Ne Almalısınız?
Tren seyir halindeyken ara istasyonlarda çok kısa duruyor. Büyük istasyonlarda (Sivas, Erzincan, Erzurum) büfe seçenekleri biraz daha fazla olsa da küçük garlarda market ya da büfe hiç yok. Yiyecek ve içeceğinizi önceden hazırlayın. Biz şunları taşıdık:
Yiyecek & İçecek
- Bol su
- Kuruyemiş, çikolata, bisküvi
- Sandviç ve meyve
- Termos (sabah çayı için hayat kurtarıcı)
Konfor & Hijyen
- Sıvı sabun ve kağıt havlu (tuvaletler temiz ama el yıkama imkânı sınırlı)
- Rahat ve kaymaz terlik (ayakkabınızı çok sık çıkaracaksınız)
- Nevresim için endişelenmeyin; TCDD her yolcuya temiz çarşaf, yastık kılıfı ve battaniye veriyor
Eğlence
- Kitaplar (yetişkin ve çocuk için)
- Küçük kutu oyunları (uno, isim-şehir, mini puzzle)
- Boyama defteri ve renkli kalemler
- Seyahat defteri — Şifa ve Vefa gördükleri manzaraları ve duygularını her gün kısa kısa yazdılar; çok güzel bir alışkanlık oldu
Küçük ama etkili: Biz LED ışıklı süsler götürdük kompartımana ve camları bunlarla süsledik. Gece ışıkları kapatıp sadece o yumuşak aydınlıkla karla kaplı dağları izlemek, başka türlü bir histi.
Bir de şunu söyleyelim: Su ısıtıcı (kettle) resmi olarak yasak, ama neredeyse her kompartmanda birileri getiriyor. Biz almadık ve pişman olduk. Neyse ki yan kompartmandaki yolcular yardımseverdi; onlarınkini kullanmamıza izin verdiler. Uzun yolculukta yiyecek paylaşımı çok doğal bir hal alıyor; kuruyemiş, meyve, ev yapımı kek gidip geliyor kompartmanlar arasında.
🌡️ Giyim: İki Farklı Dünyaya Hazırlanın
Kompartmanlar kışın oldukça sıcak, hatta zaman zaman bunaltıcı olabiliyor. Kalın giysilerle binerseniz ilk saatten itibaren terleyebilirsiniz. Ama varış noktanız Kars; sizi -15 dereceyi bulabilen bir soğuk bekliyor. En akıllıca yöntem katmanlı giyinmek: trende ince tişört ve kazak, Kars için üstüne mont, atkı, bere ve eldiven. Bavulunuzu buna göre hazırlayın.
🏠 Kompartıman Hayatı ve Çocuklarla Yolculuk
Kompartmana ilk girdiğinizde küçük ve dar gelebilir. Ama saatler geçtikçe alıştıkça, sevmeye başlıyorsunuz bu küçük alanı. Çocuklarımız Şifa ve Vefa “Bizim odamız bu!” diyerek ilk saatten benimsedi. Vagonun merdivenlerini aşağı yukarı koşturmak bile onlar için büyük bir maceraya dönüştü.
Akşam olunca pijamalarını giyip yataklarını kendi elleriyle hazırladılar. Uyumadan önce pencereden akan karanlığı izlerken “Yarın uyanınca nerede olacağız?” diye fısıldadılar. Sabah kalktıklarında hâlâ yolun devam ettiğini görünce Vefa’nın gözleri fal taşı gibi açıldı: “Tren durmadan uyuduk, ama sabah hâlâ gidiyormuş!” Bu tür bir yolculuk çocukların hayal gücünü, sabrını ve gözlem yeteneğini geliştiriyor. Ekran değil, pencere oldu onların ana eğlence kaynağı.
9 kompartmanlı vagonda zamanla komşularla doğal bir arkadaşlık da oluşuyor. Kimiyle sadece selamlaşırsınız, kimisiyle saatlerce sohbet edersiniz.
🚉 İstasyon Durakları: Kısa Mola, Sınırlı Seçenek
Tren şehir merkezlerinde yaklaşık 15 dakika duruyor. Bu süre zarfında istasyonlarda genellikle su, gazoz, bisküvi, sandviç ve simit gibi temel şeyler bulabiliyorsunuz.
Sivas, Erzincan ve Erzurum gibi büyük istasyonlarda seçenek biraz daha fazla olsa da taze ve güvenilir yiyecek bulmak yine de şansa bağlı. Kendi stoğunuzu yanınızda bulundurmanız en garantili yol.
🍖 Erzurum’da Çağ Kebabı: Bekleyin
Erzurum’a varmadan önce vagonlarda çağ kebabı siparişi toplanıyor. Garda önceden hazırlanıp tren durunca dağıtılıyor. Süreç organize görünüyor ama biz tercih etmedik; dağıtım sırasında gördüklerimiz doğru bir karar verdiğimizi hissettirdi. Detaylarına girmeyeyim. Şunu söyleyeyim: Çağ kebabını Kars’ta çok daha lezzetli ve taze olarak yiyebilirsiniz. Birkaç saat sabretmeye değer. Üstelik Kars’a vardığınızda sizi bekleyen taze kaşar, lokum gibi etli köfte ve tandır etleri için o açlığı korumak bile ayrı bir keyif.
❄️ Kars’a Varış
Trenden iner inmez kemiklerimize işleyen o kış havasıyla tanıştık. İlk saatlerde epey üşüdük ama birkaç saat içinde Kars’ın soğuğuna da alıştık ve onu sevdik. Şehirde geçirdiğimiz günler, yolculuğun kendisi kadar unutulmaz oldu. Hem doğası, hem tarihi, hem insanlarıyla Kars bize soğuk havasına rağmen gerçek bir sıcaklık sundu.
Dönüş yolculuğunda aynı manzaralar bu kez farklı bir hüzünle karşıladı bizi. “Gidiyoruz” hissiyle karışık bir huzur. Pencereye bir kez daha yapıştık.
Kars’ta neler gördük, nerede konakladık, hangi lezzetleri tattık; bunları ayrı bir yazıda detaylıca paylaşacağız. Çünkü Kars, Doğu Ekspresi’nin varış noktası değil, asıl ödülü. 🧭
Bir yanıt yazın